Als medewerker bij Taal & Gezin komt Ilona wekelijks bij gezinnen thuis. Samen met ouders stimuleert ze spelenderwijs de (taal)ontwikkeling van het kind. Juma is één van de kinderen die ze ondersteunt.
“Twee grote bruine ogen kijken mij aan; het is mijn eerste kennismaking met de vijfjarige Juma. Juma woont sinds een paar maanden in Nederland. Eindelijk terug bij zijn moeder, zij is hier twee jaar geleden komen wonen. Met handen en voeten leg ik haar uit wat we gaan doen: één keer per week kom ik langs om samen te lezen en te spelen, maar ook om gezellig te kletsen en thee te drinken.
We werken met verschillende programma’s, afgestemd op leeftijd en niveau. Normaal gesproken werkt dat, maar omdat Juma de Nederlandse taal nog niet spreekt en begrijpt, besluit ik om helemaal op maat te gaan werken. We doen spelletjes zoals Lotto, Memory en Mijn Eerste 100 Woordjes. Juma begrijpt de speluitleg nog niet en maakt er zijn eigen spel van. Ik benoem wat ik op de plaatjes zie: hallo, bal, ijs, fiets. Hij zegt niets, maar zijn lach zegt genoeg.
Na enkele huisbezoeken – waarbij ik iedere keer op de galerij opgewacht word en een dikke knuffel krijg – komen er steeds meer woordjes. Juma herhaalt wat ik zeg en voegt daar voorzichtig zelf nog wat woordjes aan toe. We lezen veel prentenboeken, praten over het thema waar hij op school mee bezig is en spelen een spelletje. Ondertussen help ik moeder bij haar inschrijving voor het inburgeringsexamen.
Juma leert steeds meer. Van een paar losse woordjes, naar twee woordzinnen, drie woordzinnen en zelfs kleine gesprekjes. Samen met zijn leerkracht en de intern begeleidster van school maken we een plan om Juma te stimuleren meer te gaan praten en zijn woordenschat uit te breiden. Het is belangrijk dat we op één lijn zitten met ons aanbod. Herhalen werkt. Het geeft vertrouwen en veiligheid.
We zijn nu vijf maanden verder. Ik vind het zo mooi om te zien hoe het vertrouwen is gegroeid. Juma kruipt dicht tegen mij aan als we aan het oefenen zijn en gesprekjes voeren. Zijn moeder waardeert de hulp enorm. Ik word regelmatig uitgenodigd voor de koffie en het eten. We praten over hoe het met ze gaat en haar plannen voor de toekomst. Niet alleen het vertrouwen groeit, ook de taal wordt steeds beter. Samen zorgen we ervoor dat Juma straks over kan gaan naar de volgende groep.”